Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

ΤΗΡΑ ΜΗΝ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΑΧΑΪΡΕΥΤΟ...!

                                                                                          817
                      ΤΗΡΑ  ΜΗΝ  ΔΕΙΣ  ΤΟΝ .......ΑΧΑΪΡΕΥΤΟ       Τήν   συνάντησα  μιά  ημέρα  στό  χωριό.  Ακουμπισμένη σιμά  στήν  εξώμαντρα τού   φτωχικού  καθότανε σέ  μιά  ριζιμιά  κοτρώνα  , καί  από  τή  μαύρη  τσεμπέρα  της  μιά  κάτασπρη λοίδα  περίσευε ,καθώς  μέ  τις  παλάμες  της  ειχε  αγκαλιάσει  τά  γόνατα  της,καί  τό  μακρύ  μαύρο  φουστάνι  της σουρνότανε  κατάχαμα  καί  τό  βλέμα  της  τήραγε  συνέχεια  στό  ξάγναντο τού  δρόμου,  σάν  κάτι  νά  καρτέρηγε.  Τήν  χαιρέτησα  μέ  χαιρέτισε !
Μπάκε  ειδες  σιαπάνου  εκείνο  τό  δικό  μου? μέ  ρώτησε καρφώνοντας  με  μέ  τά  κατάμαυρα γεροντικά  μάτια  της .Κρεμάστηκε  από  τά  χείλη  μου. καρτέρηγε νά  τίς  ειπώ  πώς  ναί  τόν  ειδα.!
Δέν  μού  πέρασε  ομως  από  τό  μυαλό  νά  τίς  ειπώ  ψέματα, νά  τίς  δώκω  λίγο  κουράγιο, λίγη, ελπίδα . Οχι  γιαγιά, δέν  τόν  ειδα  τίς  ειπα!  Καί  στή  στιγμή  κατέβασε  τό  κεφάλι.
          -Πάει  χάθηκε  εδαύτος,  μουρμούρισε.  Στήν  αρχή  μου  εστελνε  κανα  δυό  αράδες,  υστερα τίποτα  .  Μέ  ξέχασε,ποιός  ξέρει  τί  νά  γίνεται  σιαπάνου!.  Τήρα  μήν  τόν  ειδείς  παιδάκι  μου,  πές  του  νά  μού  γράψει δύο  αράδες. Δέν  θέλω  πολλές .Δέν  θέλω  μεγάλο  γράμμα  μου  ειπε , καί  τά  μάτια της  γυαλίσανε  από  θλίψη.  Ας  μού  γράψει  ..μάνα  μου  ειμαι  καλά , μήν  στενοχωριέσαι  καθόλου! Εφτούνο μόνο!
       -Προσπάθησα  νά  διορθώσω  τήν  γκάφα  μου ,νά  δικαιολογήσω  τόν  χαμένο  γυιό  καί  νά δώσω  κουράγιο  στήν  ερμη  τήν  μάνα. Τίς  ειπα  οτι  τάχα  μου,  η Αθήνα  ειναι μεγάλη , πώς  τάχα μου ο  κόσμος  εχει  πολλές  δουλειές  νά  κάνει , πώς  δέν  τού  μένει  καιρός  νά  νοιαστεί !  - Μά  νά  μού  στείλει  ενα  χαμπέρι;  Νά  μού  γράψει  δύο  αράδες;  Σάματις  ξέρω  νά  διαβάσω;  Σ΄ ενα  γραμματιζούμενο  θά  πά  νά  μού  τό  διαβάσει.
           Μέ.....καλίγωσε  η  γιαγιά  μέ  τήν  λογική  της . Ντράπηκα  γιά  τό  φέρσιμό  μου  καί  αφήνοντας  τηνε  στήν  πίκρα  της , γράφω  τά  παρακάτω   γιά   τόν  γυιόκα  της. Πού  ξέρεις , μπορεί νά  διαβάσει  τούτες  τίς  αράδες  μου  καί  νά  φιλοτιμηθεί ,νά  γράψει  ενα  γράμμα  στήν ξεχασμένη τήν  μάνα  του.  Εκτός  κι  αν  νομίζει  οτι  φύτρωσε  ...στόν  κήπο  καί  δέν  τόν...ανάστησε  η  μάνα  του η χήρα η θειά-Παναγιώτενα!.  Αλλά  καί  γιά  εσένα  τό  γράφω  πατριώτη.Τήρα  μήν  δείς  τόν  ...αχαϊρευτο ,τόν  Παντελη  της  θειά  Παναγιώτενας .  Πέστου  νά  γράψει  δύο  αράδεςστήν  γερόντισα  μάνα  του.  Νά τίς βάλλει  σέ  ενα  φάκελο  ,νά  τίς  ταχυδρομήσει  καί  θά  βρούνε  εκείνες  τόν  δρόμο  τους , καί  θά  πάνε  στήν  πικραμένη τήν  μάνα  του .Καί εκείνη  σάν  τίς  λάβει,  θά  πετάξει  η  καρδιά  της,  θά  φιλήσει  καί  θά  ματαφιλήσει  τό  γράμμα  .Θά  τό  κάνει  μούσκεμα μέ  τά  δάκρυά  της, θά  φιλέψει  τόν  ταχυδρόμο  μία  χούφτα  καρύδια από τήν κασέλα της.    Καί  υστερα,  παραπατώντας θά  τρέξει  στόν ..γραμματιζούμενο  νά  τίς  διαβάσει  τό  γράμμα. Καί  εσύ  ρέ  γραμματιζούμενε , πού  ξέρεις  τόν  καυμό  τής  γρηά -Παναγιώτενας,  βάλε  καί  λίγη....σάλτσα  στά  γραφούμενα. Γλύκανε  την  λίγο. Διάβασε  τάχα  μου,  οτι  ο  αχαϊρευτος  ειναι  καλά,  πώς  ειναι  παντρεμένος , πώς  εχει  παιδιά ,πώς καλοπερνάει,πώς εχει κούρσα ,πώς, πώς, πώς ! Αλλά  πρόσεξε, μήν  ειπείς  πώς  τίς  στέλνει  καί  καμμιά  μονέδα, γιατί  η  πικραμένη  Παναγιώτενα μού  τό  ξεκοψε!.

       Δέν  θέλει δεκάρα  τσακιστή, κι  ας  μήν  εχει  ..βραδυάς  αλάτι. Παρά  τήν πίκρα  της  καί  τήν  φτώχεια  της, διατηρεί  τήν  περηφάνεια  της . Καί  αφού  ακούσει  καί  ξανακούσει , καί  μιά  καί  δυό  βολές  τό  διάβασμά  σου,  θά  πάρει  τό  τσαλακωμένο  γράμμα,  θά  τό  χώσει  στόν  κόρφο  της , από  εκεί  πού  βύζαξε  τήν  ζωή  ο  αχαϊρευτος , καί  στερνά  θά  τό  φυλάξει  πού  αλλού; παρά  στά  εικονίσματα!
         Γράψε  δυό  λόγια  ρέ  Παντελή,σέ  αυτήν  τήν  ερημη  τήν  μάνα  σου  ,στείλε  της  δύο  αράδες, δώσε  της  λίγη  χαρά  πού  τίς  χρωστάς.Αλλά  κάνε  το  τώρα  πού  ειναι  ζωντανή ...!  Καί  αν  Παντελή  μου,  σού  ειναι  δύσκολο
νά  τό  κάνεις  αυτό,αν  τόν  πάγο  τής  ψυχής  σου  δέν  κατάφερα  νά  στόν  λυώσω,τότε  κάνε  κάτι  αλλο  ρέ  αχαϊρευτε  !  Φανερώσου  στόν  υπνο  τής  γριάς  μάνας  σου,  ,πού  από  τότε  πού χάθηκες  εγινε  ταραγμένος,  παρουσιάσου  καί  κάνε  τις  νόημα .  Μάνα  μου  ολα  ειναι καλά.  Μήν  στενοχωριέσαι  καθόλου.  Καί  χαμογέλα , χαμογέλα , χαμογέλα , ισιαμε  νά  τήν  πάρει ο υπνος  ρέ ....αχαϊρευτε .!!!                                                                                                                               ΛΕΩΝΙΔΑΣ  Η. ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ.                         πρώην πρόεδρος Συλλόγου ο Προφήτης Ηλίας
                                andrianosleonidas.blogspot.com

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου