Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Λεων,. Ανδριανόις :: ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ , ΕΓΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ .!!

- Οι δυό  μας  ειμαστε!
- Εγώ, καί αυτός!
- Καί πού δέν πήγαμε!  Καί τί δέν κάναμε !   Κάθε  ημέρα μαζί !
- Εγώ τού μίλαγα, μά αυτός αμίλητος! Μόνο στά μάτια μέ κοίταγε!
- Μοιραζόμαστε, τό  ξεροκόματο, οσο τού εδινα.Αν περίσευε!
- Τρέχαμε στό αμπέλι! Εκείνος,  μπροστά, καί χαρούμενος!
- Εγώ πάντα πίσω καί ακλούθα!
- Τό μεσημέρι τόν Λούσιο! Νά ξεδιψάσουμε!
- Κάτω από  τό γεφύρι. Στήν μεγάλη απλωσιά τού ποταμιού! Εκεί    πού στροβίλιζαν τά παγωμένα νερά, καί εκαναν βερίνες! Πού μέ φόβιζαν!  Σέ ποιό υπόγειο χάνονται τόσα νερά ;;
- Καί εκεί τόν αρπαξα, τόν χάϊδεψα, ...καί μπλούμ, τόν πέταξα στό ποτάμι!  Παλιόπαιδο, σκανταλιάρικο!
- Τόν εβλεπα, νά βουλιάζει, νά χάνεται,νά ξαναβουλιάζει, νά ξαναχάνεται,  ουρλιάζοντας!
- Τόν πήρε τό ποτάμι,τόν εχασα από τά μάτια μου! Ακουγα μόνο  τά ουρλιαχτά του!
- Επεσα κάτω, μετανοιωμένως, καί κλαίγοντας! Πόση ωρα δέν ξέρω! Μέ πήρε ο υπνος!
- Ενα χάδι στό μέτωπό μου, μέ ξύπνησε!
- Ητανε ο φίλος μου ! Ητανε ο σκύλος μου!
- Πού μού εκανε  χαρούλες !!!!

                                              ΛΕΩΝΙΔΑΣ  Η.  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου