Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Λεων. Ανδριανός:: ΤΑΧΑ ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΣΤΑΙ ΤΩΡΑ ;;;

                                                                                                    216
- Ανώνυμες, επώνυμες,ηρωϊδες, μάνες, γιαγιάδες, προγιαγιάδες, γυναίκες, τής ιδρωποτισμένης, καί μαρτυρικής ετούτης γής!
-Εσείς, πού μέ τόν κάματό σας,σπείρατε, οργώσατε, καί τούς καρπούς τών κόπων σας εδρεπανίσατε!
-Εσείς, πού αξια, καί υπεράξια,τίς δυσκολίες, μέ τόν ανδρα εμοιραστήκατε! Πού γεννήσατε, πού κανακέψατε, καί χρήσιμους, ανθρώπους, γιά τήν κοινωνία αναθρέψατε ! 
- Εσείς, πού γιά τούς γόνους σας, κουραστήκατε, θυσιαστήκατε, καί ολα τά χρειαζούμενα, μάς εξασφαλίσατε !
- Εσείς, πού στίς χαρές, στά πανηγύρια, χορέψατε, γλεντήσατε, καί αλλες  φορές ,στά ρημοκλήσια τρέξατε, καί τό καντήλι τής πίστης, μέ τό δάκρυ ανάψατε! Καί από  καρδιάς, στήν Παναγιά ετάξατε !
- Εσείς, πού σάν αλλες αρχαίες Σπαρτιάτισες, στά γεννήματά σας, τό μουσκεμένο μαντήλι τού αποχαιρετισμού κουνήσατε, οταν γιά τόν πόλεμο καί χωρίς ελπίδα γυρισμού κινήσανε !
- Εσείς, πού τήν χειρολάβα τής ζωής, μέ τά ροζιασμένα χέρια σας γερά αδράξατε, καί πού στήν ράχη σας φορτωθήκατε, πότε τής ανάγκης εφόδια, καί πότε τού χαμού πολεμοφόδια !
- Εσείς, πού μέ τόν χυμό τού κορμιού σας μάς βυζάξατε, μάς αναθρέψατε, καί τούτης τής θυσίας σας, καρπούς δέν εδρέψατε !
- ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΣΤΑΙ   ΤΩΡΑ ;;


- Εσείς, πού τό μνημούρι τών γεννητόρων σας, καί τών παιδιών σας, μέ τά ιδια σας τά χέρια, εσκάψατε, καί ως αλλες, αρχαίες τραγικές ηρωϊδες, μέ θλιβερά μοιρολόγια, εσπαράξατε, εθρηνήσατε, μαυροφορεθήκατε !
- Eσείς, ψυχές αγαπημένες, πονεμένες, κουρασμένες, αδικημένες, παραμερισμένες, γλυκομάνες, παιδομάνες, ζωοδότρες μάνες,  πού δοθήκατε , πού προδοθήκατε, πού ξεχαστήκατε, πού πικραθήκατε, πού αντέξατε!  Σεβάσμιες μάνες, !
- ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΕΣΘΑΙ  ΤΩΡΑ ;;

Ηλίας-Ευανθία Ανδριανού --  Μνήμη  γονέων μου.
- Μάνες μανάδων, γιαγιάδες προγιαγιαγιάδων, από ποιό αραγε ξέφωτο τού ουρανού, μάς θωρείται ; Σέ ποίον τόπο χλοερό αναπαύεσται; Σέ ποία καταπράσινα λιβάδια οι ψυχούλες σας φτεροκοπούν ; Καί ποία χερουβείμ σάς υπηρετούν ;
- Ποίος παράδεισος, σάς ανοιξε τήν πόρτα; Ποίο δεντρί σάς δέχτηκε, στόν ισκιο του νά ξαποστάσεται ;
- Ποία βρυσούλα, τά φλογισμένα σας χείλη εδρόσισε!  Καί ποιό χέρι τήν πείνα σας εχόρτασε ;
- Ζητάμε νά μάθουμε, γιά νά μπορέσουμε, νοερά καί ταπεινά, νά γονατίσουμε, τά ροζιασμένα  καί αγια σας χέρια,νά αγγίξουμε, νά φιλήσουμε!
- Ζητάμε, μέ τά αγγελοπερίστερα, νά μάς στείλετε χαμπέρια, εκεί από  τήν φεγγαρογειτονιά πού ζείτε, αντάμα μέ τά  αστέρια!
- Ζητάμε απόκριση, γιά νά μάθουμε, καί χρυσόφωτα, νά σάς ανάψουμε καντήλια! Απ'  τού ουρανού τά αστέρια περισσότερα, κι' ακόμα χίλια !
- Εέέέέέ  μάνες μανάδων, γιαγιάδες προγιαγιάδων,αν μάς ακούτε, αποκριθείτε,  εκεί στό ουράνιο στερέωμα πού ζείτε! Σάς ικετεύομαι ,  σάς  παρακαλούμε!   Γιατί θέλουμε, μία συγνώμη νά σάς ειπούμε, καί  γιά τά οποια μας λάθη , νά εξιλεωθούμε!
- Μάνες αξεπέραστες μάνες, αγωνίστριες, ανταρτομάνες,  ζωοδότρες,  παιδομάνες, γλυκομάνες!
-Ρωτάμε, ρωτάμε, γιατί σάς χρωστάμε, ενα δαφνοστέφανο, από   τήν δάφνη, πού εχουμε φυτεμένη, γιά εσάς! Βαθειά μές' στήν ψυχή, στόν νού, στήν καρδιά μας !
- Εμείς,η συνέχεια η δικιά σας, τά εγγόνια σας, καί τά παιδιά σας!

                                          ΛΕΩΝΙΔΑΣ  Η.  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ
                                             andrianosleonidas.blogspot.com
( αφιερωμένο στήν μάνα,στήν κάθε μάνα,στήν δική μου τήν μάνα)
                                               

                                            






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου