Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Λεων. Ανδριανός:: ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΡΜΠΟΥΤΕΣ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ !!!

- Δέν ξέρω, από πούθενες, βαστάει η σκούφια σας, φίλοι καί φίλες μου, αλλά τού λόγου μου, ειμαι από χωριό, τρανό-μικρό δέν εχει σημασία, καί γιά δαύτο κορδώνουμε! Εχω πράματα πολλά νά θυμηθώ, από τά μικρά τα μου,ιδιαίτερα τώρα τίς απόκριες!!
- Τίς περιμέναμε εφτούνες τίς μέρες!  Γιά νά γελάσουμε! Από τού Φωτόνε καί στερνά, σκεφτόμαστε τί μπαρμπούτες θά ντυθούμε, γιά νά μήν μάς γνωρίσουνε! Φτωχικά τά μέσα, τότενες οι μάσκες, δέν ειχανε φτάσει ακόμα στό Μουλάτσι, τά αφθονα σημερινά πλουμπίδια αγνωστα! Παρά τήν πείνα μας, η ορεξη καί τό κέφι, δέν μάς ελλειπε, καί ας ειμαστε αλάληγα ξεπεταρούδια!
 Δέν κωλόναμε μέ τίποτα!
- Ενα γυναικείο παλιοφούστανο τής μάνας, η γιούρτα τής γιαγιάς, ( καί ας εσκουζε εκείνη, ποιός τήν ακουγε), τήν τραγιάσκα τού πατέρα, ενα μαξιλάρι στήν πλάτη-ετοιμη η καμπούρα- ενα τσεμπέρι στή μουσούδα, μία μπόλκα φορεμένη τ' ανάποδα, μιά αντρομίδα στήν πλάτη, καί η απαραίτητη, γιά τά σκυλιά  μαγγούρα στό χέρι, καί η μπαρμπούτα ητανε ετοιμη!
-Μέ τό σουρούπωμα, σκαρίζαμε στούς δρόμους,αρχινάγαμε τά χαχανητά μεταξύ μας, χοροπηδάγαμε σάν τά βελζεβούλια, γιά νά προκαλέσουμε τούς αλλους, νά μάς  τηράνε καί νά μάς πάρουνε στά σοβαρά!
- Οπου βλέπαμε λυχνάρι νά φωτάει, σέ οποια πόρτα δέν ειχε σκυλί, καί ντούκου-ντούκου  μέ τήν μαγγούρα, κάναμε γιούργια στήν εμπατή, διακόπταμε τήν φαμελειά πού ετρωγε μία μπουκιά ψωμί,  κάνοντας ολους νά γελάνε, καί τά κούτσικα νά τρομάζουν καί νά κλαίνε!




- Στήν στιγμή τά στοιχήματα! Τούτος ειναι ο δείνας ! Εφτούνη, μήν ειναι η Βάσιω ;; Εφτούνος εφτού σάν τό Λονίδα μού φαίνεται! Ελα κοντά μου ρέ, νά σέ πασπατέψω λιγούλι ! Καί η θειά  απλωνε τό χέρι από κάτου μεριά, καί οτι επιανε , βοήθειά της!
- Προσπαθούσανε νά μαντέψουν καλά καί σώνει, εμείς νά δαγκωνόμαστε  νά μήν μιλήσουμε, καί τό απαραίτητο ιδιο ποτήρι μέ τό κρασί εφερνε γύρω-τρογύρω, ισια πού νά βρέξουμε τό λαρύγγι μας στά μουγγά! 
- Στά μουγγά επίσης, ρίχναμε καί κανα χορό, ανάλογα μέ τό τραγούδι πού μάς τραγουδούσαν, συνήθως...τρείς ζουρλοί καί τρείς παρμένοι εχορεύαν οι καημένοι, η τό αλλο τό καλύτερο...τού μπροστινού ενα ντορβά τού δεύτερου σαμάρι, τού τρίτου τού καλύτερου, σανό νά ροκανάει!
- Καί στερνά μέ σκουσμάρια, λακάγαμε οπως ηρθαμε, γιά αλλη γειτονιά, γιά αλλη πόρτα χωρίς σκυλί!
- Φίλοι μου καί πατριώτες μου, οσα παραπάνου μολόγησα, ξέρω, οτι λίγο-πολύ σάς ειναι γνωστά, αφού από τό ιδιο νερό πίνουμε, καί τά ιδια χούγια εχουμε. Αν τά εγραψα, τήν ...μίζα τών αναμνήσεών σας  πάτησα, γιά νά σάς κάνω νά πάρουτε μπρός,νά θυμηθούτε τά παλιά, τά περασμένα, τά φτωχά, καί ομως ωραία,καί νά αρχίσουτε καί ατοί σας, νά μολογάτε στά παιδιά σας καί στά αγγόνια σας!
- Καί πού ξέρουτε, μπορεί κάποιο μάτι νά βουρκώσει, κάποιο δάκρυ νά κυλήσει!
- Αν τά κατάφερα, χαλάλι σας ουλος ο κόπος μου!
-Καλή αυριανή αδέρφια μου,, καλή αποκριά,καί  νά εισται καλά, συφάμελοι μέ  ουλο σας τό ασκέρι!


ΛΕΩΝΙΔΑΣ  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ
( Ελληνικό τής Γορτυνίας, τότε πού δέναν τά σκυλιά μέ τά λουκάνικα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου