ΚΑΡΑΚΑΞΕΣ ΚΑΙ ΑΗΔΟΝΙΑ......!!

    Η φύση ειναι πάντοτε εκείνη, πού καθορίζει τίς δυνατότητες, καί τό ταλέντο τού κάθε ανθρώπου. Εκείνη ειναι, πού απλόχερα δίνει σέ κάποιους διάφορα χαρίσματα, εκείνη ειναι πού αλλες φορές τσιγουνεύεται καί αδικεί κάποιους αλλους. Η φύση, φαίνεται πώς παίζει καθοριστικό ρόλο, σέ ολες τίς ανθρώπινες εξειδικεύσεις . Η μάθηση καί η σπουδή, ακολουθούνε αργότερα, καί συμπληρώνουν τό οποιο  χάρισμα, μέ τό οποίο εχει προικισθεί τό κάθε ατομο.Ετσι εξηγείτε γιά παράδειγμα, τό φαινόμενο τής καλιφωνίας η καί  τό αντίθετο. Ο  λαός μας, μέ τήν θυμοσοφία  πού τόν διακρίνει, εχει παρομοιάσει τούς αγριόφωνους  σάν καρακάξες, καί τούς καλίφωνουςσάν αηδόνια.
          Πάσχιζε θυμάμαι η δασκάλα μας, σέ κάθε εθνική γιορτή, γιά νά μάς μάθει τό τραγούδι ...εχετε γειά βρυσούλες!! Αλλά οσο καί νά πάσχιζε αποτέλεσμα καλό δέν εβγαινε. Μιά μεγάλη τάξη, μέ καμμιά τριανταριά παιδιά, χωρίς ιδέα μουσικής, δέν μπορούσαν νά συντονιστούν, καί νά ακουστεί ενα τραγούδι κάπως υποφερτό. Οι παραφωνίες, καί οι κακοφωνίες εδιναν καί επαιρναν. Ειδε λοιπόν καί απόϊδε καί αυτή, απελπίστηκε, καί στό τέλος μάς ξεχώρισε σέ δύο ομάδες. Τούς αγριόφωνους, τίς καρακάξες οπως μάς ελεγε, καί τούς καλίφωνους τά αηδόνια.
          Εμένα μάλιστα, μέ εβαλε καί  αρχηγό ...στίς καρακάξες...!!!
Αλλά οτι δέν κατάφερε η δασκάλα μας, νά μάς κάνει ολους καλίφωνους, τό πέτυχαν μερικοί πατριώτες από μόνοι τους,γιατί η φύση, τούς ευνόησε, καί τούς επροίκησε, μέ τό χάρισμα τίς καλιφωνίας. Ο ελευθερος χώρος εξω στήν υπαιθρο, τό αντιλάλημα τής ρεματιάς, τά ακουστικά μας βιώματα, αλλά καί τά λεύτερα  πετούμενα, προκαλούσαν γιά τραγούδι !! Πρώτος δάσκαλος ο κότσυφας, τό αηδόνι, η κοκκινοτσεμπερούσα, καί τόσα αλλα. Καί ολοι τότε τραγουδούσαν . Ανδρες γυναίκες, μικροί μεγάλοι!! Νεολαία καί ...γερολαία, καρακάξες καί  αηδόνια.!!Καί ητανε ομορφο νά ακούς τίς πλαγιές νά αντιλαλούνε από τό τραγούδι. Ιδιαίτερα τήν ανοιξη, στό σκάρο, στό βότανο, στό θέρο, στό αλώνι, στόν τρύγο, στό λιομάζωμα !!
           Ητανε τότε  πού ολοι τραγουδούσαν. Τά βράδυα στίς γειτονιές μέ τίς φωτιές, στό σχολείο, στό διάλειμα, στίς αρρεβώνες καί στούς γάμους . Τότε δέν υπήρχαν τά (σ)κασετόφωνα, πού τραγουδάνε μέ τό στανιό, καί κατά παραγγελία οτι ωρα νάναι.  Τότε τό τραγούδι ητανε ψυχική ανάγκη, καί εκτόνωση. Εβγαινε μέσα από τά σωθικά τού ανθρώπου, καί εξέφραζε τά συναισθήματά του , πότε χαρούμενα κσαί πότε λυπημένα. Οι καλίφωνοι τά αηδόνια, ησαντε οι μπροστάρηδες στό γλέντι. Ξεκίναγαν τό τραγούδι, καί οι αλλοι ακολουθούσαν, τραγουδώντας καί χορεύοντας.
           Από τούς καλίφωνους πού ξεχώρισαν στό χωριό μας, καί πού πράγματι αφήσανε εποχή τραγουδώντας στίς παρέες καί στούς γάμους κυρίως, -- γράφω  πρώτα τίς γυναίκες-- ητανε η Ολγα τής  θειά -Μαργούλας, η Πεντάμορφη τού Θοδωρή τού Κωστάκη, η Τασία τής Μηλιάς, η Αθανασία τού Τσαγγάρη, η Κατερίνη τής Αγγελάκενας, η Βασίλω τού Ηλία Παπαντωνίου, ( ανθρωπε μήν πικραίνεσαι) μέ προοπτική, γιατί οχι , ακόνα καί γιά επαγγελματική εξέλιξη. Από τούς ανδρες,  ο καί καλός χορευταράς, ο Θύμιος ο Καλομοίρης, ο Θανάσης τού Καβουρίνου, μέ τούς παθιάρικους ερωτικούς του αμανέδες, καί ο Βασίλης τού Δημητράκη, μέ τήν ....πετροκιτρολεμονιά  του!! Τελευταία, στήν σειρά αναφοράς, πρέπει νά προστεθεί  καί η Αδριανόνυφη η Ασπασία, πού ακόμα καί σήμερα -- καί μπράβο της -- τό ...λαλάει κάθε χρόνο, καί εχουμε τήν χαρά νά τήν ακούμε στό ...μικρό πανηγύρι τής Παναγίας πού καθιέρωσαν τά Μπαρμπαλιέϊκα, καί πού δέν θά ητανε κακό, νά τήν ακούγαμε οχι μόνο εκεί αλλά καί στό χορό τού Συλλόγου μας , μαζί καί μέ τίς αλλες πατριώτισες .  Φτάνει πιά, μπουχτίσαμε από τίς πρωτευουσιάνες τραγουδίστριες . Καί κρίμα νά μήν εχω !!
            Ητανε λοιπόν ολοι τους, μια πολύ ομορφη νότα,στήν τότε μικρή κοινωνία τού χωριού μας, καί μάς αφησαν βιώματα δημοτικού τραγουδιού, οταν ακούγαμε τό -ντόπιο καί γνήσιο--δημοτικό τραγούδι τού χωριού μας. Γιατί οπως ξαναείπαμε, ολοι  γλένταγαν...τήν φτώχεια τους καί τραγουδούσαν !!  Καρακάξες καί αηδόνια !!
                       ΛΕΩΝΙΔΑΣ  Η.  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ      
              ( εδημοσιεύτηκε στήν εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ  τόν Αυγουστο τού 1998)
                                andrianosleonidas.blogspot.com       

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου