Λεων. Ανδριανός : * ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΙΟΜΑΣΤΕ ΡΕΕΕΕΕ + Γειά σου μεγάλε + +


                                                    
                                                       
        


                           ΝΑ   ΧΑΙΡΕΤΙΟΜΑΣΤΕ  ΡΕΕΕΕΕΕΕΕ !!!!!                                                                                   
Γράφει ο ΛΕΩΝ ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ
Ο πηγαιμός μου σε κάθε ευκαιρία στο χωριό, όλο και κάτι μου θυμίζει, όλο και κάτι με διδάσκει. Ήθη, έθιμα, ονόματα, πρόσωπα, που αρχίζουν να ξεθωριάζουν στην μνήμη μου, πηγαίνοντας στο χωριό, ξανάρχονται στο θυμηκό μου, που ζωντανεύει σαν την φλόγα του καντηλιού, που του ρίχνεις λάδι.
Την τελευταία φορά που πήγα στο χωριό, είχα την ευκαιρία να πάρω ένα μάθημα, που ομολογώ με έκανε σοφότερο. Αφορμή και αιτία, ένας υπέργηρος πατριώτης, που καθισμένος στον μαντρότοιχο, και ακουμπώντας και χαϊδεύοντας την μαγκούρα του μέσα στα αχαμνά του σκέλια, παρατηρούσε, σαν να μέτραγε τους περαστικούς που περνάγανε από μπροστά του. Είχα την αίσθηση, ότι ο γεροπατριώτης, ούτε καλάκουγε, ούτε καλόβλεπε. Αυτός ήταν ίσως και ο λόγος, που με έκανε να προσπεράσω κάπως αδιάφορα, χωρίς τον οφειλόμενο χαιρετισμό.
-          Ρεεεεει….! Ακούω πίσω μου! Κοντοστάθηκα, και γύρισα προς το μέρος του.
-          Εσύ δεν είσαι του Λια ρεεεεεει! Με ρώτησε!
-          Ναι μπάρμπα του Λια είμαι!
-          Και της Βανθίας ρεεεεεε! Με ξαναρώτησε!
-          Ναι μπάρμπα, έτσι μου έλεγε η μακαρίτισσα.
-          Και γιατί δεν μιλάς ρεεεε, όταν διαβαίνεις;
-          Εγώ μουγκάθηκα. .Κατάπια την γλώσσα μου. Τώρα τι ψέμα να ’βρώ, για να δικαιολογήσω την γκάφα μου, και την αγένεια μου;  Προσπάθησα να σκεφτώ κάτι, αλλά τίποτα. Βάλθηκα να χαμογελάω αμήχανα, βλέποντας τον γερο-πατριώτη να μ’ έχει καρφώσει, με αετίσια μαύρα μάτια του. Από την πράγματι, δύσκολη θέση που βρέθηκα, μ’ έβγαλε ένας άλλος πατριώτης, που κάνοντας το ίδιο μ’ εμένα λάθος   προσπέρασε  συνάμενος  κουνάμενος  αδιάφορος  καί  αμίλητος               .
-          Του χρωστάς τίποτα αυτουνού­; Με ρώτησε!
-          Όχι μπάρμπα, δεν του χρωστάω ούτε δεκάρα τσακιστή, στ’ορκίζομαι.
-          Ούτε κι εγώ, μουρμούρισε πικραμένος. Τότε ρε συ, τι μύγα τον τσίμπησε και κάνει πως δεν βλέπει; Τι ψώρα τον κόλλησε, και ξέχασε ποιος ήτανε; Τι σκατά μόρφωση  μάθατε σιαπάνου στην Αθήνα που πήγατε; Που είναι ρε η ευγένεια, που πρέπει να έχουτε; Που είναι ρε, ο σεβασμός που πρέπει να έχουτε αναμεταξύ σας, και στους γερόντους περισσότερο; Είμαστε ρε με δούτονε, καθώς και με σένα, και συγγενήδες κιόλας. Είχα φανεί χρήσιμος, πολλές φορές στα γονικά σας. Είχαμε καλές σχέσεις. Δεν νοχληστήκαμε ποτέ. Βοηθιόμαστε στις δουλειές και στα χωράφια, και όπου αλλού είχε χρεία ο ένας τον άλλον. Μοιραστήκαμε την μπουκιά το ψωμί, και το νερό από την βαρέλα. Ζήσαμε ανενόχλητοι μια ολάκερη ζωή. Περάσαμε πολλές δυσκολίες αντάμα. Όταν εσείς είσαστε μυξιάρικα βυζαρούδια. Και τώρα, περνάτε αδιάφοροι, αμίλητοι σαν ντουφεκισμένοι λαγοί. Ρε μπάκε σκιαζόσαστε, μη σας φορτωθούμε για κανά ρουσφέτι; Ρε μπάκε  σκιαζόσστε, μην απλώσουμε το χέρι; Σας γελάσανε ρε μαύροι σας γελάσανε! Κανένας ρε δεν έχει την ανάγκη σας. Ούτε την χαψιά σας, ούτε τον καφέ σας θέλουμε. Μια χαιρετούρα μοναχά, καρτερούμε ρε από εσάς, τους ταξιδευμένους. Μια χαιρετούρα ανθρώπινη, που την χρωστάμε ούλοι, ακόμα και στον εχθρό μας.
-          Γιατί από κοντά με τα άσπρα μαλλιά, έρχεται και η γνώση, και η σοφία, και η πείρα, που ούλες μαζί λένε, ότι ούλα μα ούλα , και λεφτά και  εφτούνα  μία  ημέρα  τά  παίρνει ,τά  παίρνει  ο  ανεμος  καί  τά  σκορπάει  σιαπέρα   σάν  τά  πούπουλα  τής  πλουμιστής  κότας  καί  τά  κάνει  ούλα  μά  ούλα  στάχτη  καί  μπούλμπερη .Καί  τί  μεινέσκει  μετά  ρέέέέ? .   Μεινέσκει  μοναχά  βαρειά  σάν  τό  βολύμι  καί  αχώνευτη  σάν  τό  ακόνι  η  κακία  ο  εγωισμός  η  φθονερότητα  η  ακαταδεξία  η  επίδειξη  η  ασέβεια  ,η  χωρίς  λόγο περιφρόνηση  τών  αλλων.
   Εφτούνα εγώ κατάλαβα ρε πατριωτάκι, σε τούτη την ηλικία που με αξίωσε ο θεός να φθάσω, γιατί τώρα αγναντεύω το κιβούρι μου. Όπως θα το αγναντέψουτε ταχειά   και εσείς, και μακάρι να χιλιοχρονίσουτε, αλλά δεν το πιστεύω. Και μην αντιριέσαι πατριωτάκι μου, γιατί στη ζήση μου, είδα να πηγαίνουν στο χασαπειό περισσότερα αρνάκια από παλιοπροβατίνες.
-          Για αυτό σου λέω, βάλτε στην πάντα εφτούνα τά άπρεπα καμώματα, τους ψευτοεγωισμού  μουτζώστε  τά  ......κοψομεσιάρικα  σεβαστείτε  καί  αγαπήστε  τούς  τρανύτερους  καί  οταν  διαβαίνουτε  μπροστά  τους  νά  χαιρετιόμαστε  ρέέέέέ  νά  χαιρετιόμαστε,  γιατί  δέν  ξέρει  κανένας  τί  τού  ξημερώνει  ταχειά  η  αυριανή .                        Να χαιρετιόμαστε ρεεε!!!!, γιατί από εκεί ξεχωρίζει ο άνθρωπος, από το γαιδούρι. Εφτούνα είχα να σου ειπώ πατριωτάκι μου, και συμπάθαμε, και μη μού  χολιάζεις  αν  σε ενόχλησα λιγούλι, μέρα που είναι σήμερα, και σαν τρανύτερος που είμαι ελόγου μου.
-          Αααα, που είσαι, τήρα και μην το ξεχάσεις να το ειπείς και σε ούλους τους άλλους. Να χαιρετιόμαστε ρεεεε!!!, να χαιρετιόμαστε!.
-          Ναι μπάρμπα, θα το ειπώ αμέσως, το λέω κιόλας.
-   Εεεε, ακούτε ορέ   χωριανοί, την παραγγελία του γέροντα!
     - Νά  χαιρετιόμαστε  ρέέέέ  !  Νά  χαιρετιόμαστε  !  Καί  νά  μήν  στραμπουλάμε  τά  μάτια   καί  νά αλληθορίζουμε  οταν  βλέπουμε  πατριώτη  ..!                   
                                                    ΛΕΩΝΙΔΑΣ  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ                     andrianosleonidas.blogspot.com




     
ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΟΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ   ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ 
=========================================================================



    


     ===========================================================         

                      ΓΕΙΑ  ΣΟΥ .....ΜΕΓΑΛΕ ....!!!

  Τίς  μόδας  εγινε  καί  αυτό,  ενα  κοινωνικό  ξέσπασμα,  εκφράζεται  σέ  μιά  λέξη,  πού  καταλήγει  νά  κυριαρχήσει σέ  ολη  τήν  χώρα. Από  ακρη  σέ  ακρη.  Κάτι  μεταξύ  μόδας  καί  ...γρίππης.    Ολοι  τήν  ιδια  λέξη. Συμφωνείς  δέν  συμφωνείς.  Αφού  τήν  λένε  ολοι  τήν  λές  καί  εσύ.  Ετσι  γιά  νά  ..εισαι μέσα,  καί  γιά  νά  μήν  ξεχωρίζεις  καί  σέ  ειπούνε  οι  αλλοι  απροσάρμοστο. 


          Προσαρμόζεσαι , λές  τήν  λέξη  πού  επικράτησε,  καί  εισαι  ωραίος. Αποφεύγεις  τά  σχόλια  καί  εισαι  καί  εσύ  τής  μόδας,  Καί  ετσι  βλέπεις  ανθρωπους  σοβαρούς  κατά  τά  αλλα,  καί  σού  πετάνε  τήν  προσφώνηση!! 
-- Γειά σου  μεγάλε!  
Εσύ  απορείς,  διάβολε  ο  κ.  καθηγητής, τό  ειπε  αυτό;  Αλλά  καί  ο  γιατρός,  τό  ιδιο  κάνει καί  δικηγόρος  επίσης,  καί  λίγο  πολύ,  ολοι  ανδρες  καί  γυναίκες.  Σήμερα  ειναι  τής  μόδας  καί  κυριαρχεί  ο  ...μεγάλος!  Σηκώνεις  τό  τηλέφωνο , περπατάς  στόν  δρόμο  καί  ακούς  ..γειά  σου  μεγάλε!!  
-Γυρίζεις  νά  ειδείς  τόν  μεγάλο  βλέπεις  ενα  νοματέο,  μιά  χαψιά  ανθρωπο,  ενα  καί  σαράντα  μέ  τά  χέρια  στήν  ανάταση,   η  ανεβασμένο  επάνω  στήν  καρέκλα  οπως  λέμε  τόν  ανθρωπο  εν  περιλήψει!   Ενα  αχαμνό  ανθρωπάκι.  Καί  αυτός  κορδώνεται  καί  καμαρώνει!! Ξέρει βέβαια,  πώς  πρόκειται  γιά  δούλεμα , αλλά  δούλεμα  ωραίο.  Τονωτικό.
--  Περπατάει  καί  πετάει.  Επί  τέλουςειναι  καί  αυτός  μεγάλος.  Τώρα  τί  μεγάλος; ενας  θεός ξέρει.   Γιατί  μεγάλοι  υπάρχουνε  πολλοί.  Μεγάλοι  επιστήμονες,  μεγάλοι  γιατροί,  μεγάλοι  δικηγόροι,  μεγάλοι  εφευρέτες, μεγάλοι  στό  μπόι  μεγάλοι στό  μυαλό! 
-- Αλλά  καί  μεγάλοι  ψεύτες,   μεγάλοι  απατεώνες  μεγάλοι  κλέφτες μεγάλοι  τρακαδόροι,μεγάλοι καταχραστές1  Ολοι  μεγάλοι  ειναι!!!  Φτάνεις νά  σταματήσεις  τήν  προσφώνηση  μέχρι  εκεί  στό  μεγάλε !  Γιατί  αν  συνεχίσεις  παρακάτω,  προβλέπω  κουτουπώματα,  καί  καυγά ...μεγάλο !   
     --Γειά  σου  μεγάλε!!!!                         
                                                                                                                                                      ΛΕΩΝΙΔΑΣ  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ   
            

=======================================

      

Σχόλια

Flag Counter