Λεων. Ανδριανός :: ++ ΤΟ ΕΣΩΒΡΑΚΟ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ +ΓΡΙΒΑΣ + ΨΩΡΟΚΩ+ ΚΑΝΙΒΑΛ


Σε τέτοιες παράνομες πράξεις συμμετέχουν συνήθως αξιωματούχοι και υψηλά ιστάμενοι υπάλληλοι του κράτους, που χρησιμοποιούν την θέση τους και τις γνωριμίες τους, για να ωφελούνται από παράνομα κέρδη, για παράδειγμα  όπως υπουργοί , βουλευτές, δήμαρχοι, στρατιωτικοί, χωρίς βέβαια να εξαιρούνται και απλοί πολίτες από κάθε είδους διαπλοκή, δοθείσης ευκαιρίας, αφού ακόμα και μερικοί υψηλόβαθμοι κληρικοί , το κάνουν – αφήστε που δεν το πιστεύω – αλλά και αν το κάνουν, ο θεός τούς το . επιτρέπει.!!
Βέβαια αυτό δεν είναι και κανόνας, και δεν σημαίνει ότι όποιος έχει το μέλι στα χέρια του είναι καλά και σώνει διαπλεκόμενος. Υπάρχουν και μάλιστα πολλοί, με ηθικό ανάστημα που, ενώ μπορούσαν, δεν κάνουν κάτι τέτοιο.
Τρανό παράδειγμα είναι ο θρυλικός Γέρος του Μοριά, ο Θεόδ. Κολοκοτρώνης, ο οποίος πάμπολους τρόπους έχει αποδείξει την ακεραιότητά του.
Παραθέτω παρακάτω ένα σπάνιο κείμενο, από την βιογραφία του, για να γνωρίσουμε, να θαυμάσουμε αυτόν τον ήρωα, τον ελευθερωτή του γένους των Ελλήνων.
Ευρισκόμενος λοιπόν, και πολεμώντας στην πολιορκία του κάστρου στην Κόρινθο, τον ακροκόρινθο, και σε μια επιστολή του προς τον αγαπητό του και πολύ έμπιστό του, τον Στεμνιτσιώτη Κων. Αλεξανδρόπουλο, που επι της ευκαιρίας πρέπει να πούμε ότι και αυτός υπήρξε γενναίος και λαμπρός αγωνιστής του 1821, του γράφει τα ακόλουθα:
« περιπόθητε κυρ Κων. Αλεξανδρόπουλε»
έλαβα το αδελφικό σου γράμμα , αλλά εις την γραφή σου δεν μοι σημείης  τίποτε για να εννοήσουν τι κάμνεις αυτού και που πηγαίνεις μετά των βουλευτών και βουληφόρων, με όλον όπου είμαι τόσες  ημέρες εδώ, διο φανέρωσον μοι, και εξηγήσου λεπτομερώς, εις ησυχίαν και κυβερνησήν μου. Επί τούτοις, να προσπαθήσεις να μοι ευρείν μερικό πανί και να το δώσεις στο σπίτι του Γιάννου, να μου κάνει ΕΝ ΕΣΩΒΡΑΚΟΝ, το οποίον να γίνει ολίγον μακρύ, μάλιστα τα καλαμοπόδαρα να γίνουν έως κάτω, και με κάθε τρόπο να μου το εξαποστείλεις, ότι δεν έχω διόλου και το προσμένω εφέκτως . Από δε το χαρτί, όπου ήλθε από την Δημητσάνα, να βαστήξειν εν ρέσμιον (μια δεσμίδα), ότι το θέλω για γράψιμο, το οποτου φυλάττεις αυτού, εις εν μέρος, στείλε μου και δύο καδέρινα.
Νέον τι δε έχομεν. Τους άρρωστους στρατιώτες να επισκέπτεται κάθε ημέρα, με τον ιατρό όπου έχουμε αφημένον αυτού, και να μοι γράφειν περί πάντων, στέλνοντας μοι με το πρώτον, το εσώβρακον. Και εν τοσούτο ασπαζόμενος αδελφικώς         .
Την 13 Δεκεμβρίου 1821 εκ Κορίνθου, ο αδερφός Θεόδ. Κολοκοτρώνης.
Όποιο μεγαλείο έχει να επιδείξει τούτο το λιτό γράμμα του Γέρου του Μοριά. Πρώτον, ανησυχεί και θέλει να μάθει νέα από τον τόπο του, οι πολεμικές ανάγκες τον κρατούνε στην Κόρινθο. Από γραφική ύλη ζητάει, σχεδόν απαιτεί, αυτός ο μέγας πολέμαρχος μια δεσμίδα χαρτί. Αλλά έχει και την έννοια και δίνει εντολή για τους αρρώστους. Τι να γίνονται οι άρρωστοι και οι τραυματίες του αγώνα; Έχουν τον ιατρό τους; Έχουν την φροντίδα του; Αλλά το κορυφαίο σε αυτή την επιστολή του είναι το εσώβρακον το μακρύ. Αυτές είναι οι ανάγκες του. Τα χαρτί και το εσώβρακον. Τίποτα άλλο. Αυτός που θα μπορούσε να απαιτεί και να έχει τα πάντα πλουσιοπάροχα. Που θα μπορούσε να είναι ακόμα και σπάταλος. Και χωρίς να χρειάζεται την έγκριση κανενός. Αλλά δεν το κάνει. Αφήνει το μεγαλείο της προσωπικότητάς του να λάμψει και να αστράψει, ελπίζοντας ότι θα στραβώσει ακόμα και τους σημερινούς διαπλεκόμενους διαχειριστές της δημόσιας περιουσίας. Αλλά εις μάτην, διότι όλοι ξέρουμε ότι πολλοί εκ τω σημερινών αξιωματούχων, έχουν λερωμένη την φωλιά τους. Αθάνατε Γέρο. Πόσα μπράβο και πόσα ζήτω σου χρωστάμε! Αθάνατε Γέρο, πόσα στεφάνια και βραβεία σου πρέπουνε!

                                                                                                             ΛΕΩΝ. Η.  ΑΝΔΡΙΑΝOΣ               
Υ. Γ. Απορία θα προκαλέσει ίσως η σύνταξη της επιστολής, αφού, ως γνωστόν, ο Γέρος του Μοριά, ήξερε ελάχιστα έως καθόλου γράμματα. Η εξήγηση είναι, ότι την συνέταξε ο γραμματικός του  Φώτιος Χρυσανθακόπουλος (Φωτάκος) από τα Μαγούλιανα Αρκαδίας.
Επίσης, η προσφώνηση Γέρος, δεν ήταν από τα γεράματα, αλλά από το γεγονός ότι εσκέπτετο και λειτουργούσε με γεροντική σύνεση και εμπειρία. Το προσυνώνυμο Γέρος. τον συνόδευε ακόμα και από την παιδική ηλικία.


==========================================================================

                                        



               
                           η....δόλια  η ψωροκώστενα...!!! 
                                                                                                                                                         
Πολλές  φορέςακούμε  καί  αλλες  τόσες  μεταχειριζόμαστε  καί  εμείς  τήν  λέξη....ψωροκώστενα,  υπονοώντας  τήν  χώρα  μας, τήν  Ελλάδα  μας. Μία  λέξη, ενα  παρατσούκλι  ειρωνικό  προσβλητικό  υβριστικό καί  απαξιωτικό  γιά  τήν  ιδια  μας  τήν  χώρα. Πού  θά  βρεί  τόσα λεφτά  η  ψωροκώστενα;  Τί  περιμένεις νά  σού  κάνει  η  ψωροκώστενα ; Καί  αλλα  τέτοια ταπεινωτικά  ακούγονται καί  λέγονται ! Αλήθεια  ομως, πώς  γεννήθηκε  αυτό  τό  παρατσούκλι ;Αυτή  η  τόσο  ταπεινωτική  λέξη  γιά  τήν  πατρίδα  μας ; Ας  γυρίσουμε  τόν  χρόνο  πίσω,  καί  ας  πάμε τότε  πού  η  πατρίδα  μας  εδινε  τόν  πιό  σκληρό  καί  υστατο  αγώνα  γιά  νά  αποτινάξει  τόν  Τούρκικο  ζυγό.  Η  οικονομική  της  κατάσταση, ηταν  περισσότερο  από  τραγική  καί  απείρως  χειρότερη  από  τήν  σημερινή.  Ο  αγώνας ειχε  μεγάλες  ανάγκες , καί  κινδύνευε, νά  πάνε  στράφι  τόσες  θυσίες  καί  τόσοι  κόποι .Oi απανταχού  τής  γής  λιγοστοί  Ελληνες εχουν  κινητοποιηθεί.  Ανάμεσά  τους καί  μία  φλογερή  Ελληνίδα , μία  πραγματική  αρχόντισα,  μία  μητέρα  τεσσάρων  παιδιών, η  Πανώρια  Χατζηκώστα,  από  τίς  Κυδωνιές  τής  Μικράς  Ασίας. Ο  πόθος  της  νά  ειδεί  τήν  Ελλάδα  ελεύθερη , δέν  τήν  αφήνει  νά  ησυχάσει,  καί  μιά ημέρα  μαζεύει  καί  πουλάει  τά  υπάρχοντά  της ,  καί  εγκαταλείπει  τούς  συγγενείς  καί  φίλους  της,καί  μαζί  μέ  τόν  ανδρα  της  καί  τά  τέσσερα  παιδιά  της , φεύγει  από  τίς  Κυδωνιές  καί  φθάνει  στόν  επαναστατημένο  καί  φλογισμένο  Μοριά , γιά  νά  βοηθήσει τόν  αγώνα  εναντίον  τών  Τούρκων, καταξαδεύντας  εν  τώ  μεταξύ,  ολες  τίς  οικονομίες  της  πού  εφερε  μαζί  της . Υστερα  από  πολλές  δυσκολίες, καί  τήν  περιπλάνηση  κάτω  από  αθλιες  συνθήκες , αυτή  η  πραγματική  αρχόντισα,  βλέπει  μέ  τά  ιδια  της  τά  μάτια,  τόν  ανδρα  της , νά  τόν  σφάζουν  οι Τούρκοι καί  νά  τίς  αρπάζουν  τά  τέσσερα  παιδιά  της .


      Μετά από  αυτό, καί  κάτω  από  περίεργες  συνθήκες , καί  μέ  χαμένα  τά  λογικά  της  , η  ηρωική  αυτή  Ελληνίδα, βρέθηκε  νά  τριγυρνάει  στούς  δρόμους  τών  Ψαρρών,  παραμιλώντας  γιά  τήν  συμφορά  της. Στήν  περιπλάνησή  της  αυτή , τήν  συναντάει καί  τήν  αναγνωρίζει  ο  δάσκαλος  τών  παιδιών  της ,πρόσφυγας  καί  αυτός  από  τό  Αιβαλί  τής  Μ . Ασίας.  Ο  γέρο-δάσκαλος, τήν  συμπόνεσε  γιά  τήν  περιπέτειά  της, καί  τήν  εθεσε  υπό  τήν  προστασία  του  παίρνοντάς  την  μαζί  του  στό  απελευθερωμένο  Ναύπλιο.  Η τραγική  ομως  μοίρα, τής  Πανώριας  Χατζηκώστα , δέν  τής  εχει  δώσει  ακόμα  ολα  της  τά  χτυπήματα,καί  σέ  λίγο  τίς  δίνει  ακόμα  ενα,  τόν  θάνατο  από  επιδημία  τύφου, τού  μοναδικού  προστάτη  της  τού  γέρο- δάσκαλου  τού  Βενιαμίν, οπως  τόν  ελεγαν. 
         Μόνη, ξένη  καί  ερημη, η  Πανώρια  Χατζηκώστα,  περιφέρεται  στό  Ναύπλιο, κάνοντας  οποιαδήποτε  δουλειά,  ακόμα  καί  ζητιανεύοντας,  γιά  νά  ζήσει  οχι  μόνο  εκείνη, αλλά  καί  γιά  νά  θρέψει  τά  τρία  ορφανά  παιδιά  αγωνιστών , τά  οποία  περιμάζεψε, καί  μέ  τά  οποία  μοιράστηκε  τήν  τρώγλη  οπου  εμενε .  Ποίος  νά  τήν  προσέξει, καί  ποίος  νά  ασχοληθεί  μαζί  της , μέ  μιά  αγνωστη  βρώμικη  καί  ψωριασμένη  ζητιάνα, μέσα  στήν  κοσμοχαλασιά  καί  τίς  δυσκολίες  τού  πολέμου ;  Κανένας,  μά  κανένας !  Καί  η  καλή  μας  η  Πανώρια  Χατζηκώστα, συνεχίζει  νά  περιφέρεται  στούς  δρόμους  καί  δέν  ητανε  λίγες  οι  φορές , πού  τήν  ακούγανε  μέσα  στό  παραμιλητό  της  νά  προσεύχεται, πρώτα  νά  απελευθερωθεί  η  Ελλάδα, καί υστερα  νά  ξαναβρεί  τά   παιδιά  της  καί  νά  ξαναγυρίσει  στό  αρχοντικό  της ,στίς  Κυδωνιές τής  Μ.  Ασιας.  Η  κοινωνία  ομως- οπως  καί  κάθε  κοινωνία-ειναι  σκληρή  καί  αδικη ,καί  δέν  αργεί  νά  τίς  κολλήσει  τό  παρατσούκλι....ψωροκώστενα !  Εκεί  μιά  Κυριακή  στίς  οχτώ  Μαίου  τού  1826  στό  Ναύπλιο  - στήν  σημερινή  πλατεία  Συντάγματος-μία  επιτροπή  πού  συστήθηκε  υπό  τήν  προεδρία  τού  μεγάλου  δάσκαλου  τού  γέννους, τού  Γεωρ.  Γενάδιου,κάνει  ερανο  καί  με΄ δάκρυα  στά  μάτια  παρακαλεί  τούς  Ναυπλιώτες  νά  δώσουν  τόν  οβολό  τους  γιά  τήν  ενίσχυση  τού  αγώνα.    Ελληνες  χανόμαστε  ,  φωνάζει  κλαίγοντας!  Εχουμε  ανάγκη  από  χρήματα! Ο  αγώνας  καί  η  Πατρίδα  χάνονται !!   Δώστε  κάτι  από  τό  υστέρημά  σας  συνεχίζει  κλαίγοντας !  Οι  Ναυπλιώτες-φτωχοί  καί  αυτοί -ειναι  διστακτικοί.  Μιά  βουβαμάρα  επικρατεί,καί  τότε, μιά  ταλαιπωρημένη  στήν  εμφάνιση  γυναικεία  φιγούρα, ξεχωρίζει μέσα  από  τό  πλήθος, πλησιάζει τό  τραπεζάκι  τής  επιτροπής, καί  βγάζοντας από  τόν  ποδόγυρο  τού  φουστανιού    της  τό  μοναδικό  γρόσι  πού  ειχε, καθώς  καί  ενα  ασημένιο  δαχτυλίδι -μοναδικό  της  κειμήλιο-από τό  δάχτυλό  της  καί  τά  παραδίνει  γιά  τήν  ενίσχυση  τού  αγώνα,  Ηταν  η  ...παλαβή  ζητιάνα  τού  Ναυπλίου  η  αλλοτε  υπερήφανη  αρχόντισα , η  σημερινή  οπως τήν  ελεγαν  ψωροκώστενα  η  Πανώρια  Χατζηκώστα !!  Ο  κόσμος συγκινήθηκε ,χειροκρότησε  καί  πρόσφερε  οτι  ο  καθένας  μπορούσε.  Αργότερα,καί  οταν  ο  Καποδίστριας  εκανε  τό  πρώτο  ορφανοτροφείο  στό  Ναύπλιο, η  Πανώρια  Χατζηκώστα,  επιασε  δουλειά  σέ  αυτό ,υπηρετώνταςτά  ορφανά  τού  πολέμου  - χωρίς  μισθό- παρά  μόνο  γιά  νά  εξασφαλίσει  ενα  πιάτο  φαί . 
             Αλλά  τήν  ηρωίδα  αυτή,  εκτός  από  τήν  κακή  της  μοίρα,τήν  θυμήθηκε  καί  ο  θάνατος  καί  μιά  ημέρα  τήν  πήρε  μαζί  του.Η  ηρωίδα  μας  αρώστησε  καί  πέθανε .Τά  ορφανά  τού  πολέμου ,καί  ολος  ο  λαός  τού  Ναυπλίου, σύσωμος  τήν  συνόδευσε  στήν  τελευταία  της  κατοικία  καί  ποτέ  δέν  επαψε  νά  διηγείται  μέ  συγκίνηση  τήν  ιστορία  τής  Πανώριας  Χατζηκώστα, τής  ..παλαβής  καί  ψωριασμένης  ζητιάνας  τού  Ναυπλιου, τής  ψωροκώστενας,  πού  απέδειξε  οτι  μέσα  στήν  σπαραγμένης  της  καρδιά,  εκρυβε  ενα  θησαυρό  ευγένειας  καί  αγάπης  στόν  ανθρωπο  καί  στήν  πατρίδα.   Αιωνία  της  η  μνήμη!!!!

                                           ΛΕΩΝΙΔΑΣ  Η.  ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ


(πρώτοδημοσιεύτηκε  στήν  εφημερίδα Αρκαδικοί  Ορίζοντες)
               andrianosleonidas.blogspot.com

===================================================

      ΒΡΕ  ΟΥΣΤ..... ΚΑΝΙΒΑΛΕ ....!!!              Ιδρωμένος , καί  λαχανιασμένος , περπάταγα  στήν  οδόν  Αιόλου . 
      Εκεί  στήν  μέση  τού  πεζόδρομου , στήν ρίζα  τής  Ακρόπολης , ενα  τρίποδο  ορθιο  καί  γύρω - γύρω  κόσμος  περίεργος  ειχε  κάνει  ... πηγαδάκι  καί  εβλεπε  κάτι  ..προφήτες , πού  ησαντε  κολημένοι επάνω  στό  πανί . Στήν  μέση ενας  κοκκινοτρίχης  φακιδιάρης  νεαρός , μέ  τά σπασμένα  Ελληνικά  του  κάτι  ελεγε  , κάτι  εξηγούσε . Κοντοστάθηκα καί  εγώ  νά  πάρω  μιά  ανάσα.  Ενας  αλλος  από  τήν  παρέα  του  κοκκινοτρίχης  καί  αυτός , μέ  επλησίασε καί  μού  εκανε ..καμάκι . 
-- Εγκώ  κύριος , ηρτα  νά  εκπολιτίσω  Ελληνος .
 -- Δέν  τούδωσα  καί  μεγάλη  σημασία,  καί  τράβηξα  νά  φύγω! 
--  Ο τύπος  ομως  μού  εβαλε...τρικλοποδιά . Μού  εκλεισε  τόν  δρόμο , καί  μέ  τά  γυάλινα  μάτια  του συνέχισε :: Εγκώ  ιεραπόστολος  ηρτα   Ελλάντα  ντιντάξει...προφήτες ! 
--  Τότε  μέ  ζώσανε  τά  φίδια !! Αρχισα  νά  αμφιβάλλω  γιά  τό  ειναι  μου. Γιά  νά  επιμένει  σκέφτηκα τόσο  πολύ , νά  μέ  εκπολιτίσει  θά  εχει  δίκηο ! Θά  βρίσκομαι  σε  καμμία  ζούγκλα τής  Αφρικής , μπορεί  στήν  Μπουζουμπούρα , μπορεί  στό  Μπουρούντι . Θά φοράω κανα  κόκκαλο  στήν  μύτη, θά  ειμαι  ξυπόλητος , θά  εχω  κρεμάσει  κολιέδες  στό  λαιμό  μου , καί  θά τρώω  καμμία  καρύδα  η  μπανάνα . 
-- Αρχισα  νά  ψάχνομαι !!  Αλλά μπά  τίποτα . Ουτε  κόκκαλο  στήν  μύτη  ειχα , καί  τά  σκαρπινάκια  μου  εφόραγα,ουτε  κολιέδες  στό  λαιμό  μου  ειχα, ουτε  στά  αυτιά  μου  σκουλαρίκια ! Αφουγκράστηκα , μήπως  ακούσω  νά  χτυπάει  κάποιο  ταμπούρλο , κανένα  τάμ-τάμ. Τίποτα !!  Καραμούντζες μόνο  από  αμάξια καί  κουβεντολόΪ  ανθρώπινο ακουγα . Κοίταξα  γύρω  μου νά  ειδώ  δάσος , λίγη  ζούγκλα , πού  τέτοιο  πράγμα !! Χτίρια  πολλά  χτίρια , καί  τσιμέντο πολύ  τσιμεντο.  Καί  εκεί  επάνω, αφού  σιγουρεύτηκα πήρα  στροφή!   - Μού  τήν  εδωσε . Μέ  επιασε  τό...αρχαίο  Ελληνικό  μου ! Φαντάστηκα  τόν  εαυτό  μου  μέ  σανδάλια , μέ  χλαμύδα , νά  περπατάω  στήν  αρχαία  αγορά , νά  βλέπω  αγάλματα , νά  πετάω  ακόντιο στήν  αρχαία  Ολυμπία , νά  βλέπω  αρχαία  τραγωδία  στήν Επίδαυρο , νά  ακούω  τόν  Σωκράτη  στήν  Πνύκα, νά  κουβαλάω  μάρμαρα  γιά  νά  χτισθεί  ο  Παρθενώνας.  Φουρκισμένος τόν  κοίταξα  στά  μάτια.  Τί  λέει ρέ  ο  ανθρωπος .Χαχαχα΄!!  Ακου  νά  μέ  εκπολιτίσει, ακου νά  μάς  ...ντιντάξει  τούς  προφήτες  του . Βρέ  τί  πάθαμε !!    - Μάθανε  οτι  εκπολιτιζόμαστε , καί  πλακώσανε  καί  οι  κοκκινοτρίχηδες !  Τόν  πιάνω  από  τό  μανίκι , τού  γυρίζω τήν  μουσούδα του  κατά  τήν   Ακρόπολη
Τήν  ξέρεις  αυτή  εκεί  κύριε κοκκινοτρίχη μου ; τόν  ρώτησα  !!  Χάϊδεψε  τό  μουσάκι του  σάν  τό  βετούλι, καί  ξερόβηξε ! 
--  Εγώ  πήρα  φόρα! Ακου  να μάθεις, μίστερ κύριε! Οταν  εμείς  φτιάχναμε Παρθενώνες, οι  παππούδες  σου  εμοιραζόσαντε τίς  μπανάνες  μέ  τίς  μαϊμούδες!  Καί  τά  μουσεία  μας  ειναι  γεμάτα  πολιτισμό  καί  ιστορία  χώρια  τά  κλεμένα  πού μέ τό ζόρι   μάς  πήρατε .
        Πάγωσε  ο  κοκκινοτρίχης , αυτό  δέν  τό  περίμενε !
-- Καί  οσο  γιά  προφήτες  καί  φιλόσοφους πού  μού  λές , τί  ξέρεις  ρέ κοκκινοτρίχη εσύ  γιά  Σωκράτη , γιά  Αριστοτέλη , γιά  Πλάτωνα, γιά Πυθαγόρα,Σοφοκλή, Ευριπίδη, γιά, γιά  τόσους  αρχαίους  Ελληνες  συγγραφείς φιλόσοφους, γίγαντες τού πνευματος ;;  Εχεις  ακούσει  τίποτα  μίστερ κύριε  ;;  
-- Εγκώ  ντέν ξέρει αρχαίους σοφούς, εγκώ ξέρει νέους  προφήτες ! 
-- Εέέέ αφού εσύ ντέν ξέρεις αρχαίους σοφούς, ντέν τέλω εγώ νά ξέρω εσένα καί τό σινάφι σου, μίστερ κοκκινοτρίχη μου !  Αει ξυφορτώσουμε, καί μήν σέ βλέπω μπροστά μου, παλιοσυμαζωτάρι, καί τόν παραμέρισα !
--  Κανονικά, επρεπε νά τόν πάου στά σύνορα, νά τού δώκω μία κλωτσιά στόν κώλο, καί δώθε πάνε οι αλλοι !       

                                                         ΛΕΩΝΙΔΑΣ  Η . ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ  
                (επρωτοδημοσιεύτηκε  στά  ΝΕΑ  ΤΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ) 
                                andrianosleonidas.blogspot.com
=========================================================================











ΞΞΞΞΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ           ΚΚΚ

 

 

Flag Counter